Architektura

Maghreb, czyli północna afryka obfituje w niezwykłe wzorce architektoniczne. Na przykład piękne białe domki z niebieskimi drzwiami w miejscowości Sidi Bou Said w Tunezji, albo stare twierdze Maurów w górach Atlas. Wiele jest pięknych wzorców, jednak jednym i szczególnym jest styl marokański. Styl marokański, zresztą jak wszystkie style z kultury śródziemnomorskiej opiera się na wykorzystaniu mozaiki. Mozaika zajmuje w architekturze bardzo ważne miejsce, będąc jednocześnie posadzką i elewacją ścienną. Kluczowe elementy kultury śródziemnomorskiej, połączone z wpływami arabskimi i perskimi doprowadziły do powstania jednego z najbardziej charakterystycznych modeli architektonicznych. Sama architektura marokańska składa się z niskich domków, wykonanych z piaskowca, marmuru, czy wapienia. Z zewnątrz nieraz mogą się wydawać ubogie, lecz w środku to prawdziwe dzieła sztuki. Stiukowe sufity nie raz były dziełem artysty na całe jego życie, gdyż stworzenie wielu wspaniałych wzorów zajmowało 40 lat. W konstrukcji dominował model budynku z wewnętrznym dziedzińcem – atrium. Charakterystyczna była też obecność licznych basenów i oczek wodnych, pokrytych oczywiście mozaiką.

Kierunki modernistyczne są popularne już od lat 30.XX wieku, między innymi dzięki działalności takich organizacji jak Bauhaus, czy stowarzyszeniom modernistycznym na licznych uczelniach artystycznych. Koncepcja nowoczesności w budownictwie nie jest rzeczą świeżą. Od początku historii ludzie dodawali do budynków elementy uważane za nowoczesne. Tak było z budowlami w Grecji i ich rozwojem poprzez 3 style architektoniczne; Joński, Dorycki, Koryncki. Podobnie było z kopułami, które zaadaptowali Rzymianie i Grecy. W architekturze elementy modernistyczne były zawsze bardzo istotne, gdyż ich zestawienie z elementami klasycznymi i wreszcie ich połączenie pozwalało na stworzenia całkiem nowego stylu, który zmieniał oblicze budynków i wpływał w pewien sposób na zmianę epoki. Każdy z modeli architektonicznych znanych nam na co dzień, kiedyś był nowoczesnością. Teraz mamy domy jednorodzinne, przeważnie o dachu dwuspadowym, o symetrycznej strukturze. Elementy nowoczesne z czasem stają się elementami masowej kultury architektonicznej i są następnie powielane przez kolejne pokolenia.

Wpływ na wygląd całej posesji nie ma tylko dom, który został na niej postawiony. Bardzo ważne jest jego otoczenie. Doskonale wiemy jak ważne było otoczenie dla szlacheckich dworków, czy dla wspaniałych rezydencji, czy muzeów. Wygląd otoczenia, podobnie jak budynku stanowi obraz całej posesji. Często nawet stary i zaniedbany domek nabiera uroku, gdy posiada ładny ogród, w którym króluje wysoka lipa. Wygląd domów japońskich jest tak niesamowity, gdyż łączy wygląd wspaniale zaprojektowanego domu z ogrodem, często wypełnionym drzewami wiśniowymi, posągami, dzwonami. Architektura krajobrazu to nie tylko rośliny, to też odpowiednie stosowanie rzeźb, czy oświetlenia ogrodowego, co pozwoli na dobrą ekspozycję budynku w nocy. Architekci krajobrazu przeważnie nie tylko projektują, lecz także zajmują się osobiście wykonywaniem prac ogrodniczych. Ładnie zaprojektowany ogród naprawdę potrafi sprawić, że nasz dom nabierze wyjątkowości i wspaniałego wyglądu. Mało jest tak przyjemnych rzeczy, jak piękny ogród za oknem własnego domu.

Powodzie w Polsce zdarzają się niestety bardzo często. Powodują one dużo szkód, oraz pozbawiają ludzi dachu nad głową. Jest szansa dla ludzi, którzy żyją na terenach zalewowych. Jest bowiem już dość popularnym i stosowanym rozwiązaniem budowanie domów-łodzi. Domy, które są budowane na nabrzeżu w systemie wysokich pali, posiadają w sferze fundamentów strefę nośną, która pozwala w sytuacji podnoszącej się wody unosić się budynkowi na wysokość nawet 7 metrów nad poziomem. To rozwiązanie jest już powszechne i naprawdę jest zachwalane. Warto by było spróbować skonstruować „pływający dom na terenach, które co roku są zalewane. Jedyną kwestią jaka jest do załatwienia jest skomplikowane prawo budowlane, które w tej chwili utrudnia stawianie takich konstrukcji. Trzeba naciskać na zmianę prawa i umożliwić ludziom budowanie w modelu holenderskim. Te domy posiadają własną mini przystań, oraz rezerwuar wody pitnej. Jest to najlepsze rozwiązanie, kiedy przychodzi pora deszczów i powodzi.

Sztuka i architektura Japońska jest powszechnie znana. Niskie, parterowe domki, często o papierowych ścianach, bardzo delikatne, ale jednocześnie ciepłe i przytulne. Ten obraz jednak jest obecnie nieco inny. Przez warunki tektoniczne Japonia znajduje się w ciągłej strefie wstrząsów tektonicznych. Powoduje to ciągłe trzęsienia ziemi, które są zagrożeniem dla ludzi tam mieszkających i ich domów. Japończycy jednak stosują bardzo specyficzny model architektoniczny.Są to domy szczególnie odporne na panujące tam wstrząsy tektoniczne. Technologia ochrony polega głównie na powstrzymywaniu wstrząsów, poprzez amortyzację i oddzielenie narożników domów od gruntu co pozwala na redukcję naprężeń. Na budynek przechodzi tylko siła bezwładności. Mimo szybkich ruchów gruntu amortyzacja jest w stanie powstrzymać 70% wstrząsów i pozwala nie tylko umożliwić bezpośrednią ewakuację, lecz także uratować dom. Konstruowanie domów w ten sposób jest sposobem na uchronienie siebie i mienia przed następstwami klęsk żywiołowych.

Problem klęsk żywiołowych dotyka świat od zawsze. Klęski żywiołowe niszczyły wspaniałe budynki i były przyczyną śmierci wielu osób. Wielkie Tsunami w XIII wieku zrujnowało całą stolicę Portugalii Lizbonę. Obecnie na świecie są państwa, które nieustannie borykają się z problemem klęsk żywiołowych, które są zagrożeniem dla rozwoju miast oraz spowalniają nie tylko rozwój architektury ale także całej gospodarki. Dobrym przykładem jest Japonia, która nieustannie zmaga się z problemem trzęsień ziemi. W Tokio nikt nie buduje wieżowców, gdyż jest to zbyt duże zagrożenie. Zostały jednak opracowane domy, które są w stanie wytrzymać trzęsienia ziemi. Już od wielu lat buduje się domy ze specjalną amortyzacją, oraz o silnym szkielecie, który będzie zapobiegał wpadaniu budynku w wibracje i tym samym powstrzyma je od zawalania się. Pomysł jest bardzo obiecujący. Dalej są rozwijane konstrukcje, które będą w stanie wytrzymać znacznie silniejsze trzęsienia ziemi oraz huragany. System odpowiedniej amortyzacji, oraz zredukowanie kontaktu z podłożem będzie mogło uchronić budynki przed zawaleniem.

Ciekawym, chociaż niezbyt popularnym w naszym kręgu kulturowym jest budownictwo dalekowschodnie. Mimo znacznych różnic kulturowych, ten typ budownictwa sprawdziłby się w naszym klimacie. Architektura azjatycka jest głównie oparta na tamtejszych wzorcach kulturowych, które zakładają naturalną harmonię, przy jednoczesnym bogatym zdobieniu. Style urządzania domów chińskich i japońskich różni się dość wyraźnie, ale architektura azjatycka to generalnie architektura niska i bardzo mocno związana z naturą. Związek z naturą i wiara w harmonię, czyni z tę architekturę bardzo komfortową i elegancką. Architektura azjatycka jest bardzo charakterystyczna. Gdybyśmy chcieli zaprojektować dom w stylu dalekowschodnim to możemy skorzystać bezproblemowo z usług architektów z Japonii i Chin. Dzięki dostępowi do internetu, możemy otrzymać wszelkie dokumenty architektoniczne drogą elektroniczną. Po przetłumaczeniu na język ojczystych, będziemy mogli spokojnie wybudować dom w stylu Zen.

Idąc po Starym Rynku w Krajowie, czy przechadzając się Nowym Światem w Warszawie doceniamy budynki które tam oglądamy. Trzeba wiedzieć iż, mało rzeczy miało aż tak duży wpływ na kulturę jak architektura. Architektura starożytna stawała się inspiracją dla twórców renesansowych i klasycznych. Koncepcje stworzone kilka tysięcy lat temu wciąż są wykorzystywane. Ile to domów obecnie stosuje kolumnady, krużganki, a niektóre nawet kopuły. Synonimem wielu epok nie były często wcale dzieła pisane, a budynki, które ktoś tworzył i oprócz walorów użytkowych nadawała im również wspaniały wygląd. Typ architektury i zdobień wyznaczał epokę w rzeczywistości. Na podstawie jednego powstałego budynku zaczynały powstawać stopniowo kolejne. Dzięki rozwiązaniom, które się sprawdziły, ludzie zaczęli je popularyzować, przez co stopniowo przenosiły się na grunt międzynarodowy. Podobnie jak jest z obecnymi trendami w architekturze podobnie było kiedyś. Dlatego właśnie wpływ architektury na kulturę jest tak znaczny.

Jedną z najlepszych szkół plastycznych na świecie i tym samym instytutów sztuki jest Bauhaus. Bauhaus oprócz sztuką użytkową zajmuje się także architekturą. Oglądając projekty Bauhausu już z lat 30 widać było silne znamiona architektury modernistycznej. Koncepcja świeżego modernizmu, opartego na wizji nowoczesności z lat 30. naprawdę robi wrażenie. Bauhaus wpłynął w bardzo dużej mierze na rozwój modernizmu na terenie Europy. Od początków istnienia kształciła młodych architektów w duchu modernizmu pokazując im piękno stali i szkła oraz otwartej przestrzeni. Modernistyczna architektura idealnie odpowiadała na zapotrzebowanie przemysłu na budynki, które będą bardzo funkcjonalne i jednocześnie nie będą szpeciły miast. Co ciekawe nawet dworzec centralny w Warszawie posiada cechy modernizmu, charakterystyczne dla Bauhausu. Najsilniejszy wpływ miała jednak architektura Bauhausu w Niemczech, gdzie zawojowała rynek. Początkowo III Rzesza opierała swoją koncepcję nowoczesności w głównej mierze na projektach Bauhausu. Architektura modernistyczna w Niemczech rozwijała się dalej, poprzez długie lata NRD aż do zjednoczenia. Szkoła Bauhaus wciąż istnieje i stanowi wzorzec dla nowoczesnych budynków inspirując architektów i pomagając tworzyć zupełnie nowe projekty architektoniczne w duchu postmodernistycznym.

W Polsce występuje bardzo ciekawe zjawisko architektoniczne. Jest to zestawienie elementów nowoczesnych wraz z elementami z poprzedniej epoki, mianowicie epoki socrealizmu. Nowo powstające mieszkania w niektórych miejscach modelowo przypominają rozwiązania znane z czasów socjalistycznych. To łączenie koncepcji architektonicznej jest bardzo ciekawe. Niektóre sklepy jeszcze jakiś czas temu były budowane w tym samym stylu jak znane Peweksy, czy sklepy SPOŁEM. To zjawisko architektoniczne wynika głównie z otoczenia, które jest jeszcze wciąż pełne budynków tworzonych w latach 1945-1989. Ten ewenement jest jednak powszechnie znany w krajach, które posiadają znamiona sterowanej architektury. Z kolei można też zaobserwować bardzo ciekawe zestawienie, czy obecność „dwóch miast w jednym. Takim zjawiskiem jest na przykład Stalowa Wola, która miała swój architektoniczny rozwój podzielony między lata 1970-1975 i kontynuowany dopiero w latach 90. Przez to architektura tego miasta jest bardzo specyficzna. W naszym kraju wciąż jest wielu przedstawicieli nietypowej architektury.